Nanay

Marami na akong nabasang akda na patungkol sa isang ina. Karaniwan sa mga ito ay isinasalaysay ng kanilang mga anak. Madalas ay ipinapakita ng mga tekstong ito kung paanong nagsasakripisyo ang mga nanay para sa kapakanan ng kanilang mga anak. Kung minsan naman ay ang nanay ang nagkukwento ng kaniyang mga karanasan sa pag-aalaga sa kaniyang mga anak. Dahil dito, inakala kong magiging ganito rin ang takbo ng kuwento ni Fanny Garcia na pinamagatang Nanay.

Isinulat ang kuwento sa ikatlong panauhan. Kung sa unang panauhan ay mas madaling maintindihan ang damdamin ng karakter dahil siya mismo ang nagsasalaysay, sa ikatlong panauhan naman ay kailangan ng higit na pag-aanalisa sa mga sinasabi at ginagawa ng tauhan upang maintindihan ang kaniyang nararamdaman. Subalit sa kabilang banda, ang paggamit ng ikatlong panauhan ay tila hinahayaan ang mambabasa na maging manonood sa mga nangyayari sa isang akda. Mas nakikita niya ang iba’t-ibang perspektibo ng iba’t-ibang karakter at nauunawaan ang pinanggagalingan ng bawat isa.

Isang mahabang parte ng teksto ay ang pagsasalaysay ng nanay ni Eloisa kung paano ang ginagawang pag-aalaga sa mga buntis noong panahon nila. Interesante ang parteng ito subalit madaming salita ang hindi pamilyar sa akin at medyo nahirapan akong intindihin. Gayon pa man, hindi naman naging hadlang ito upang basahin at ibsan ang aking kuryosidad sa kung ano ang mangyayari sa pagbubuntis ni Eloisa.

Ang katapusan ng kuwento na nagpaguho sa mundo ni Eloisa at nagdulot naman ng kalungkutan sa akin bilang mambabasa ay masasabi kong isang plot twist na hindi ko inasahan. Nahinuha ko nang hindi mabubuhay ang anak niya subalit ang hindi ito mabuo sa loob ng sinapupunan niya o maging isang blighted ovum ay mas malala ang kirot sa damdamin. Nagawang ipakita ng awtor ang hinagpis ni Eloisa sa pagkawala ng kaniyang panganay sa pamamagitan lamang ng paglalarawan sa kaniyang mga kilos at salita.

Kapansin-pansin ang pagsasalpukan ng mga tradisyonal at modernong kaisipan sa teksto, partikular sa pamamaraan ng pag-aalaga ng isang buntis. Hindi na nakapagtataka kung ang magkasalungat na paniniwalang ito ay nagdulot ng pagkalito kay Eloisa. Ang mga tradisyonal na gawaing ito, bagaman hindi napatunayan, ay tila epektibo naman dahil sa mga matatandang nananatiling buhay na pruweba. Subalit ang mga modernong kaisipan ay napatunayan ng siyensiya at marami sa bagong henerasyon ang mas pinipiling maniwala dito. Gayunpaman, hindi maaaring diktahan ang sinuman kung alin ba ang dapat niyang sundin para sa kaniyang kabutihan sa kahit anumang aspeto.